အခန္းႀကီး(၈)
၁ဘုရားသခင္သည္ ေနာဧမွစ၍ အသက္ရွင္သမွ်ေသာ သတၱဝါ၊ ေနာဧႏွင့္အတူ သေဘၤာထဲ၌ရွိေသာ တိရစာၦန္ အေပါင္းတို႔ကို ေအာက္ေမ့၍၊ ေျမႀကီးေပၚမွာ ေလလာေစေတာ္မူသျဖင့္ ေရၿငိမ္ေလ၏။ ၂နက္နဲရာ ေရေပါက္ ေရတြင္းမ်ား၊ မိုဃ္းေကာင္းကင္ ျပြန္ဝမ်ားကို ဆို႔ပိတ္၍၊ မိုဃ္းကို စဲေစေတာ္မူ၏။ ၃ေရသည္လည္း ေျမေပၚမွာ အစဥ္အတိုင္းစီးသြား၍၊ အရက္တရာငါးဆယ္ ေစ့ေသာအခါ ယုတ္ေလ်ာ့ေလ၏။ ၄သတၱမလ၊ ဆယ္ခုနစ္ရက္ေန႔တြင္ သေဘၤာသည္ အာရရတ္အမည္ရွိေသာ ေတာင္ေပၚမွာတင္ေလ၏။ ၅ဒသမလတိုင္ ေအာင္ ေရသည္ အစဥ္မျပတ္ ယုတ္ေလ်ာ့၍၊ ထိုလဆန္းတရက္ေန႔တြင္ ေတာင္ထိပ္တို႔သည္ ေပၚၾက၏။
၆ထိုမွ အရက္ေလးဆယ္ၾကာလွ်င္၊ ေနာဧသည္ သေဘၤာထဲ၌ လုပ္ခဲ့ေသာျပတင္ေပါက္ကို ဖြင့္၍၊ က်ီးအ တေကာင္ကိုလႊတ္ေလ၏။ ၇ထိုက်ီးအသည္ ေျမေပၚမွာ ေရမခန္းမေျခာက္မွီတိုင္ေအာင္၊ သြားလာလ်က္ ေနေလ၏။ ၈တဖန္ ေျမမ်က္ႏွာေပၚမွာ ေရကုန္သည္ မကုန္သည္ကို သိျခင္းငွါ ခ်ိဳးတေကာင္ကို လႊတ္ျပန္ေလ၏။ ၉ေရတျပင္ လံုး၌ ေရရွိေသးေသာေၾကာင့္၊ ခ်ိဳးသည္ ေျချဖင့္နင္း၍ အေမာေျဖစရာကို မေတြ႔သျဖင့္၊ ေနာဧရွိရာ သေဘၤာသို႔ ျပန္လာေလ၏။ ေနာဧသည္လည္း လက္ကိုဆန္႔၍၊ ခ်ိဳးကို ကိုင္ယူၿပီး လွ်င္၊ မိမိေနရာ သေဘၤာထဲသို႔ သြင္းေလ၏။ ၁ဝတဖန္ ခုနစ္ရက္ေနၿပီးမွ ထိုခ်ိဳးကို သေဘၤာထဲက လႊတ္ျပန္၏။ ၁၁ညဦးအခ်ိန္၌ ခ်ိဳးသည္ ေနာဧထံသို႔ ျပန္လာ၍၊ မိမိဆိတ္ယူေသာ သံလြင္ရြက္ကို မိမိႏႈတ္သီးျဖင့္ ေဆာင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္၊ ၁၂ေျမႀကီးေပၚမွာ ေရကုန္ေၾကာင္းကို ေနာဧသိေလ၏။ တဖန္ ခုနစ္ရက္ေနၿပီးမွ ထိုခ်ိဳးကို လႊတ္ျပန္၏။ ေနာက္တဖန္ ခ်ိဳးသည္ မျပန္မလာေန၏။
၁၃အႏွစ္ေျခာက္ရာတခု ပဌမလဆန္း တရက္ေန႔တြင္၊ ေျမႀကီးေပၚမွာ ေရခန္းသည္ရွိေသာ္၊ ေနဧသည္ သေဘၤာမိုးကို ပယ္ဖ်က္၍ ၾကည့္ရႈေသာအခါ၊ ေျမမ်က္ႏွာေသြ႔ေျခာက္စ ရွိသည္ကို ျမင္၏။ ၁၄ဒုတိယလ၊ ႏွစ္ဆယ္ ခုနစ္ရက္ေန႔တြင္ ေျမႀကီးေသြ႔ေျခာက္ေလ၏။
၁၅-၁၆ဘုရားသခင္ကလည္း၊ သင္သည္၊ သား၊ မယား၊ ေခြၽးမတို႔ႏွင့္တကြ သေဘၤာထဲက ထြက္ဆင္းေလာ့။ ၁၇သင္ထံမွာ အသက္ရွင္ေသာ တိရစာၦန္၊ ငွက္မ်ား၊ သားမ်ား၊ ေျမေပၚ၌ တြားတတ္ေသာ တိရစာၦန္မ်ားတို႔သည္၊ ေျမပၚမွာ သားကိုေမြး၍ အလြန္တိုးပြားမ်ားျပားမည္ အေၾကာင္း၊ ထိုတိရစာၦန္ရွိသမွ် တို႔ကို ကိုယ္ႏွင့္အတူ ထုတ္ေဆာင္ေလာ့ဟု၊ ေနာဧကို မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၁၈ထိုအခါ ေနာဧမွစ၍၊ သား၊ မယား၊ ေခြၽးမတို႔သည္ ထြက္ဆင္းၾက၏။ ၁၉သားမ်ား၊ တြားတတ္ေသာ တိရစာၦန္မ်ား၊ ငွက္မ်ား၊ ေရေပၚမွာ လႈပ္ရွား တတ္သမွ်ေသာ အမ်ိဳးမ်ိဳးအေပါင္းတို႔ သည္လည္း၊ သေဘၤာထဲက ထြက္ဆင္းၾက၏။
၂ဝေနာဧသည္လည္း၊ ထာဝရဘုရားအဘို႔ ယဇ္ပလႅင္ကို တည္ၿပီးမွ၊ စင္ၾကယ္ေသာသား၊ စင္ၾကယ္ေသာ ငွက္အမ်ိဳးမ်ိဳးထဲက ယူ၍၊ ယဇ္ပလႅင္ေပၚမွာ မီးရႈိ႔ေသာယဇ္ကို ပူေဇာ္ေလ၏။ ၂၁ထာဝရဘုရား သည္လည္း၊ ေမႊးႀကိဳင္ ေသာအနံ႔ကို ခံယူ၍၊ ငါသည္ ေနာက္တဖန္ လူတို႔အတြက္ ေျမႀကီးကို မက်ိန္။ အေၾကာင္းမူကား၊ လူတို႔သည္ ငယ္ေသာအရြယ္မွစ၍၊ စိတ္ႏွလံုးအႀကံအစည္ ဆိုးၾက၏။ ငါသည္ ယခုတခါ ျပဳၿပီးသကဲ့သို႔၊ အသက္ရွင္ေသာ အရာရွိသမွ် တို႔ကို ေနာက္တဖန္ ဒဏ္မခတ္။ ၂၂ေျမႀကီးမကုန္မွီတိုင္ေအာင္၊ မ်ိဳးေစ့ႀကဲရေသာကာလ၊ အသီးအႏွံကို သိမ္းရေသာကာလ၊ ခ်မ္းေသာကာလ၊ ပူေသာကာလ၊ ေႏြကာလ၊ ေဆာင္းကာလ မျပတ္ရဟု အမိန္႔ေတာ္ရွိ၏။
